Een samenvatting van het huurbeleid van Patrimonium (vanaf 2004 Rochdale ) en de
uitgangspunten van de Nota Wonen (2000).
De Nota Wonen is de opvolger van de Nota Volkshuisvesting in de jaren negentig (de nota Heerema). De nota zette zich in op de decentralisatie en verzelfstandiging van het beleid naar de gemeenten en woningcorporaties. De Nota Wonen gaat een stap verder door de burger centraal te stellen.
De belangrijkste doelstelling van de Nota Wonen:
- Het wegnemen van de belemmering van de keuzevrijheid voor de burgers.
- Van kwantiteit naar kwaliteit
- van huisvesten naar wonen
- van volkshuisvesting naar woonbeleid
Deze veranderingen maken kwaliteit en keuzevrijheid tot de sleutelbegrippen in het woonbeleid van nu en de nabije toekomst.
Drie principes staan daarbij centraal:
- vergroten van de keuzevrijheid van de burger.
- aandacht voor maatschappelijke waarden: aan de keuzevrijheid van de burger zullen, om collectieve waarden te beschermen, altijd grenzen moeten worden gesteld.
- een betrokken overheid en een beheerste marktwerking: overheid en marktpartijen trekken samen op bij de uitvoering van het woonbeleid. Om ook de zwakke groepen op de woningmarkt te beschermen, zal de werking van de markt moeten worden beheerst en zo nodig bijgestuurd.
Om de keuzevrijheid te bevorderen zijn er bepaalde factoren nodig in het beleid:
- de financiële spankracht van de burger
- de maatschappelijke vaardigheden van de burger
- het woningaanbod
- de zeggenschap van de burger
- het institutionele kader